Vestmannaeyjar! – Þar sem hjartað slær…! (Nederlandse versie)

I normally write my stories in English, but this is a one-off exception. It has become my most popular story by far. I wrote it in January as a public note on my own Facebook page, and it received a lot of heartwarming response. I’ve been asked by several people if I could write it in Dutch too. So here it is – op speciaal verzoek nu ook in het Nederlands 😉

Vanaf het moment dat ik de Vestmannaeyjar eilanden aan de horizon zag lonken, tijdens mijn eerste korte trip naar IJsland in 2006, werd ik overvallen door een onweerstaanbare drang. Het was als een soort van onverklaarbare natuurkracht; ik moest er gewoon heen.

In augustus 2007 ging ik terug naar IJsland, en had ik meer tijd om uitgebreid op ontdekkingstocht te gaan. Die eilanden waren de eerste bestemming op mijn route. De ferrytrip alleen al is adembenemend. Je vaart de haven van Heimaey binnen via een nauwe opening, met een brokkelige keten van steile knoesten aan de ene kant, en een ontzagwekkend veld van gestold lava aan de andere kant. Maar op deze reis wilde ik met een klein vliegtuigje vanaf Reykjavík domestic airport aan komen waaien. De vlucht naar Vestmannaeyjar is een van de meest spectaculaire die je je kunt voorstellen. Bij aankomst cirkel je met scherpe bochten over die steil uit zee oprijzende knoesten, en daal je daarna snel af naar een korte landingsbaan, waar het vliegtuig nog even flink moet afremmen voordat de boel eindigt aan de rand van de zee.

Ik voelde meteen dat dit een van die plaatsen was waar ik naar terug zou willen.

Bizarre knoestigheid.

Bizarre knoestigheid.

En dat dit ook niet de laatste keer zou zijn dat ik naar Vestmannaeyjar ging. Het was er onvoorstelbaar mooi. Ik was in een constante staat van ‘natural high’, en de belachelijke glimlach die het veroorzaakte kreeg ik tijdens de twee dagen die ik er door bracht niet van mijn gezicht.

De eilanden zijn zo’n 12.000 jaar geleden opgeborreld uit zee in een serie van vulkanische uitbarstingen vanuit de hotspot die er onder ligt, en die met onregelmatige intervallen voor nieuwe toevoegingen zorgt. In 1963 verscheen Surtsey, een nieuw eiland, op spectaculaire wijze aan de horizon tijdens een vier jaar durende eruptie vanaf de zeebodem. En in 1973 barstte een grasveld op Heimaey zomaar ineens uit, en werd er een compleet nieuwe berg opgehoest. Toen ik in de krater stond, dampte het her en der nog steeds na. Het uitzicht vanaf de top van de Eldfell was een van de meest spectaculaire die ik ooit gezien had.

Vestmannaeyjar

De camera kan het niet allemaal bevatten! Het is aan alle kanten spectaculair!

Tijdens deze reis hoorde ik ook voor het eerst van het muziekfestival dat net een paar weken daarvoor was gehouden.

Ik had een boottocht rond het eiland gemaakt, en de kapitein (die zijn gasten onderweg ook nog trakteerde op een saxofoon solo in een van de zeegrotten, om de schitterende akoestiek te demonstreren) vertelde er enthousiaste verhalen over. En leerde me de uitspraak van dat ingewikkelde woord dat de naam van het festival is. Þjóðhátíð. En de naam van het lange weekend waarin het wordt gehouden: Verslunarmannahelgi. Het is het weekend voor de eerste maandag in augustus.

Dus that was it: ik moest terug. Ik moest dat geweldige festival zien en meemaken. Verslunarmannahelgi Þjóðhátíð Vestmannaeyja. Tegen de tijd dat ik vertrok, kon ik de hele riedel vloeiend uitspreken.

Essentiële onderdelen

Ik was serieus van plan om het jaar daarop te gaan, in augustus 2008. Maar uiteindelijk kwam het er niet van, en ging ik pas in juni 2014 weer naar IJsland. Ik had een van mijn vrienden opgepookt om mee te gaan, en er waren 2 plaatsen die voor mij in ieder geval in de route moesten zitten.

1 – De Fimmvörðuháls wandelroute over Eyjafjallajökull

2 – Vestmannaeyjar!

De rest was optioneel en flexibel, en zou hoe dan ook niet teleurstellen.

Er is natuurlijk geen Þjóðhátíð in juni, maar tegen die tijd was mijn liefde voor IJsland, die jarenlang onder de oppervlakte had gesluimerd, op grootschalige wijze opnieuw aangezwengeld.

Vestmannaeyjar

Uitgestrekte lupinevelden, met de Eldfell en Helgafell vulkanen op de achtergrond.

IJslandse muziek

Weer thuis kwam ik ‘bij toeval’ allerlei IJslandse muziek tegen op YouTube. Ik was al een groot fan van Sigur Rós, sterker nog: zij waren de reden dat ik in een spontane opwelling naar IJsland ging in 2006. En ik ontdekte het ene geweldige nummer en de ene geweldige band na de andere. Toen verscheen er een suggestie met een clip van Þjóðhátíð 2012 – een nummer met de titel ‘Þar sem hjartað slær’.

Natuurlijk klikte ik er op… Het was de eerste keer dat ik echt beelden zag van het festival. Er waren een hoop mensen verzameld op de heuvels en in de Herjólfsdalur vallei, genietend van de muziek, met veel vuurwerk en kampvuren. De melodie van het nummer sprak me ook aan. En na 3 minuten werd ik er echt door gegrepen. Toen het dramatische hoogtepunt zich ontvouwde. De complete bergwand werd in vuur en vlam gezet, met een rij van vlammen over de hele lengte van de vallei. Er leek geen einde aan te komen!

Op dat moment moet ik er uit hebben gezien als die verbijsterde smiley, met uitpuilende ogen en een verbluft openvallende mond. Ik was totaal & compleet overdonderd door het geheel.

Het sprak rechtstreeks tot mijn vulkanische kern 😉

De officiële Þjóðhátíð site beschreef hoe op zondagavond, de laatste dag van het festival, mensen zich verzamelen op de hellingen van Herjólfsdalur om mee te zingen met IJslandse folkliedjes. ‘Als middernacht nadert wordt de atmosfeer opgestuwd tot iets onbeschrijflijks, en bereikt het hoogtepunt als de vallei oplicht in een visueel spektakel, een uitbarsting van rode fakkels, die de vulkanische vlammen van het eiland symboliseren’.

Daarna zag ik een andere clip – ook uit 2012 – gefilmd door iemand op zijn mobiele telefoon die er middenin stond, en waar dit in volle glorie te zien en te horen was. Een hele vallei met duizenden mensen, uit volle borst meebrullend met ‘Lífið er yndislegt’ – nog zo’n schitterend nummer.

Ik was definitief van mijn sokken geblazen. Hier moest & zou ik naar toe. Ik moest dit met eigen ogen aanschouwen, en mezelf onderdompelen in die fantastische sfeer.

Afgelopen jaar, in juli 2016, had ik eindelijk de kans.

Vestmannaeyjar

Natural high!

Ik heb de hele week rond Þjóðhátíð doorgebracht op Vestmannaeyjar, gelukzalig rondstuiterend over het eiland. Ik heb alle kletturs beklommen, en de vulkanen, de puffin kolonie bij Stórhöfði bezocht, en zelfs een opgetogen rondje over het eiland gehold als training voor de Reykjavíkur (kwart) marathon waar ik een paar weken later aan zou meedoen. Het weer was glorieus en het festival was echt geweldig.

Þjóðhátíð themanummer

Ieder jaar wordt er een speciaal themanummer gemaakt voor het festival, het zogenaamde Þjóðhátíð lied. Sommige zijn beter dan andere, en door de jaren heen zijn er een paar epische klassiekers ontstaan en gebleven. Ze gaan allemaal over de betoverende atmosfeer, de euforie van Þjóðhátíð, en de schoonheid van de eilanden. En ze refereren allemaal op enig moment aan Herjólfsdal. Het lijkt een soort ongeschreven regel te zijn.

De magische vallei

Herjólfsdalur is de locatie waar het festival wordt gehouden, en het is echt een adembenemende, magische plaats. Er zijn veel spectaculaire rotsen en bergen in IJsland, maar Herjólfsdalur is inderdaad niet van deze wereld. Het ziet er uit als een gigantisch natuurlijk amphitheater, met indrukwekkende aan alle kanten oprijzende hellingen als je de vallei binnen komt. Er is iets dat niet in woorden is uit te drukken. Alsof er een onverklaarbare energie uit opborrelt.

Ik kon het zelfs van een afstand voelen, die eerste keer dat ik die eilanden als een fata morgana zag lonken aan de horizon.

Vestmannaeyjar

As I gaze upon the valley of magic, I shall fear no heights 😉

De knoestige rotsen, met brute keien die de wet van de zwaartekracht trotseren, de intimiderende pieken die steil de lucht in prijken. De manier waarop het licht langs de hellingen vloeit, en in de natuurlijke kom van de vallei valt. Iedere keer als ik het zie beneemt het me weer de adem, en gloeit mijn hart van blijdschap. Je raakt nooit uitgekeken op die uitzichten.

Vestmannaeyjar

Heimaklettur – the Home Rock.

Het ultieme Þjóðhátíð lied

En in 2012 was er het meest epische Þjóðhátíð thema nummer van allemaal. Het beschrijft het gevoel en de sfeer als geen ander, en werd een instant klassieker. Sindsdien wordt het elk jaar live gespeeld op het hoogtepunt van het festival, op zondagavond om middernacht als de bergwand in vuur en vlam wordt gezet. Je hoort het ook diverse keren tijdens het festival. Het is het nummer dat mijn hart veroverde.

‘Þar sem hjartað slær’, van Sverrir Bergmann en Fjallabræður.

Kveikjum eldana

Þar sem hjartað slær

We light the fires

Where the heart beats

Het heeft ook een van die schitterende subtiele woordspelingen die zo veelvuldig lijken voor te komen in het IJslands.

Í fjallasal – in the hall of mountains.

De live versie van ‘Þar sem hjartað slær’ die ze speelden direct nadat de fakkels waren aangestoken was overdonderend mooi. Het was zo intens dat ik letterlijk tot tranen toe geroerd was, overweldigd door gevoelens van blijdschap en euforia dat ik er eindelijk bij was om door dit alles overspoeld te worden.

Sjá, Heimaey og Herjólfsdal

Þar sem hjörtun slá í takt við allt

Where the hearts beat in tune with everything

Dat nummer is voor altijd in mijn hart verankerd.

En de manier waarop Sverrir Bergmann het zingt is echt fenomenaal.

Þjóðhátíð aardbeving

Afgelopen jaar, in 2016, had hij opnieuw de eer om het Þjóðhátíð lied te maken, deze keer samen met Friðrik Dór en de band Albatross. Het heet ‘Ástin á sér stað’, en er zit een stukje in waarbij het publiek enthousiast mee klapt en met de voeten stampt op de tekst van het lied. Toen het op de zondagavond van Þjóðhátíð live werd gespeeld, werd dat echt als een kleine aardbeving geregistreerd door het meetstation in Stórhöfði, aan de andere kant van het eiland!

Het 143e jaar van Þjóðhátíð

Vestmannaeyjar

Het 143e jaar van Þjóðhátíð.

Þjóðhátíð is bij toeval ontstaan in 1874. Op het vasteland werd het 1000-jarig jubleum van IJsland gevierd, maar door barre weersomstandigheden en woeste golven konden de inwoners van Vestmannaeyjar niet overvaren om mee te doen met de feestelijkheden. Dus besloten ze om in plaats daarvan maar hun eigen festival te organiseren. Sindsdien is het ieder jaar gehouden. Zelfs in 1973 – het jaar van de verwoestende uitbarsting waarbij de Eldfell werd opgehoest en het complete eiland moest evacueren – ging het door. Ook al was het maar voor 1 dag, en bestond het publiek alleen uit degenen die waren achtergebleven om de rommel van de nasleep op te ruimen.

Ieder jaar wordt er een nieuwe fakkel toegevoegd voor elk jaar dat het festival is gehouden. Dit jaar waren het er 143. Ik heb het persoonlijk gecheckt. Toen ik door Herjólfsdalur liep zag ik om de vier palen een blaadje met een nummer hangen aan het hek op ongeveer een kwart van de berghelling, waar de fakkels worden aangestoken.

Die indrukwekkende rij van vlammen wordt dus steeds langer!

Sjá(umst) Heimaey og Herjólfsdal 🙂

Ástfangin ég gangi hér

Het doorzichtige licht van de middernacht schemering.

Het doorzichtige licht van de middernacht schemering.

Mijn verhaal op de officiële Þjóðhátíð site! 😀

(c) Nancy Claus – Wilderness Coffee & Natural High

 

More stories & inspiration

First impressions of Iceland – Blown away big time!

Vestmannaeyjar – A force of nature that can’t be denied

Eyjafjallajökull – The one that rules them all

Northern lights – Energy from out of space pouring in

The Vierdaagse of Nijmegen – Four days of long-distance trials & tribulations

 

Video’s

Ástin á sér stað – Þjóðhátíð 2016, met prachtige drone opnamen van het eiland en het festival.

 

Þar sem hjartað slær – De originele clip! inclusief die ontzagwekkende rij met vlammen!

 

Lífið er yndislegt – Een hele vallei vol mensen die uit volle borst meebrullen!

 

Þjóðhátíð songs

Mijn persoonlijke aanraders – de beste nummers en de klassiekers, officieel en onofficieel:

  • Þar sem hjartað slær – Sverrir Bergmann og Fjallabræður (2012)
  • Ástin á sér stað – Sverrir Bergmann, Friðrik Dór og Albatross (2016)
  • Lífið er yndislegt – Land og synir (2001)
  • Ég fer á Þjóðhátíð – FM95BLÖ (2015, unoficial)
  • Brim og boðaföll – Hreimur (2008)
  • La dolce vita – Páll Oskar (2011)
  • Síðan hittumst við aftur – Sssól
  • Ég stend á skýi – Sssól
  • Vor í vaglaskógi – Kaleo (niet het origineel, maar dit is mijn favoriete versie)
  • Stál og hnífur – Bubbi Morthens
  • Hjá þér – Sálin Hans Jóns Míns
  • Fram á nótt – Nýdönsk
  • Aldrei fór ég suður – Bubbi Morthens
  • Svört Sól – Sóldögg
  • Popplag í G-dúr – Stuðmenn

… og margir fleiri! 😉


This story on Facebook

This story on LinkedIn

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s